το καλό ποδαρικό...
...κρατάει 13(!) χρόνια
Θα ήθελα να ευχαριστήσω το πλήθος των αναγνωστών για την αφοσίωση που δείχνουν στη σελίδα αυτή αλλά και για τη συμμετοχή τους στη διαμόρφωση της.
Συμμετοχική δημοκρατία που έλεγε και ένα όχι και τόσο παλιό - πλην όμως ξεχασμένο σλόγκαν.
Ιδού λοιπόν ένα απόκομμα που μου στάλθηκε και σε περίπτωση που δεν το έχετε ανταμώσει θα ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας.
Άραγε τι να γίνεται με το μείζον εθνικό ζήτημα?
Το βέβαιο είναι ότι με την κυβέρνηση της διαφάνειας δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας.
Η αλήθεια θα λάμψει και οι ένοχοι θα τεθούν ενώπιον της δικαιοσύνης. Οι πολίτες της χώρας απολαμβάνουν τη μέγιστη ασφάλεια και θα πρέπει να κοιμούνται ήσυχοι.
Αν πάλι κοιμούνται μέρα και νύχτα τότε τα πράγματα θα είναι καλύτερα για όλους!
μία εικόνα αξίζει όσο 2 λέξεις
Πραγματικά έχω μέρες να γράψω και οι λόγοι είναι δύο. Αφενός πνίγομαι – δεν διαθέτω ούτε εκείνη τη μίση ώρα την ημέρα που αφιέρωνα στο βλογ. Αφετέρου περιμένω μια καλή αφορμή.
Σχετικά με το δεύτερο, μου ήταν δύσκολο να α ντισταθώ στις νέες προκλήσεις του γνωστού ζωγράφου αλλά και στα σκληρά φάουλ που υποφέρουν οι παίχτες του ολυμπιακού σε κάθε εντός Ελλάδος αγώνα. Τα μαζεύω στην άκρη του μυαλού μου και μια μέρα θα βγω να τα φωνάξω. Εκτός κι αν κλατάρει το ρημάδι το μυαλό και φωνάξω βοήθεια!!!
Τέλος πάντων, (για να προλάβω και την τράπεζα που κλείνει στις 14:30) η αφορμή που μου δόθηκε σήμερα ήταν όχι τα καλά λόγια από το μικρούλι (thanx) αλλά η άστοχη φώτο!
Ομολογώ πως φταίω κι εγώ που δεν έχω καταφέρει να ανεβάσω profile pic, αλλά μικρούλι μου δεν ρώταγες?
Ιδού η καρικατουρίστικη εικόνα που αναδεικνύει όλο το μεγαλείο του Σεργκει.
Σεργκει, ο ένας και μοναδικός
ΦΡΕΣΚΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΑ!!!
Ενδιαφέρον το σχόλιο του πολιορκητή. Πάντα έχει τον τρόπο του με τις λέξεις να παρουσιάζει το άσπρο μαύρο. Και κυρίως το αντίστροφο!
Με αλλά (και καλοβαλμένα) λόγια μας είπε ότι στην πολιτική τους κανόνες τους ορίζει ο μεγάλος ο οποίος έχει το προνόμιο να αγνοεί το λογικό και αναμενόμενο της κοινής γνώμης. Πράγμα που δε θα έκανε βέβαια αν οι πολίτες είχαν στοιχειώδη μνήμη. Ξέρει όμως, στην προκείμενη περίπτωση, ότι τα χαμογελά στις πρεμιέρες, τις φιλανθρωπικές συναυλίες και τα λοιπά θα συμβάλουν στο να ξεχαστούν τα κουκουλώματα των Πακιστανών και των υποκλοπών. Και πράττει αναλόγως.
Άλλωστε ο βασιλιάς είναι ό,τι θέλει κάνει.
Ο αξιωματικός όμως? Πως μπορεί ένας γενναίος στρατηγός να δεχτεί τον υποβιβασμό? Με το να εκθειάζει την σπουδαιότητα των νέων του αρμοδιοτήτων, παραβλέποντας ότι η καρεκλά που του δόθηκε έμενε κρύα τα τελευταία δύο χρόνια? Ψυγείο είχε γίνει η θέση του κουλτουριάρη υπουργού. Μήπως όμως και ο πολιορκητής αυτό δεν είπε: ότι τον έβαλε στη συντήρηση για να τον επαναφέρει!
Κατεψυγμένος Αρχιστράτηγος - έτοιμος σε 5’ !
Και κάλα αν ήταν μόνοι τους δεν θα γινόταν θέμα. Αλλά υπάρχουν και οι πολίτες που βλέπουν μια υπουργική θέση να χρησιμοποιείται σαν ψυγείο αποτυχημένων. Τι να τους πούνε...
«αξιοκρατία, διαφάνεια, σεμνότις και ταπεινότις.»
τελικά αν ο υπουργός δεν έχει συντηρητικά τoν τρώνε οι κοριοί…
the matrix - first stage
Είναι στιγμές που βρισκόμαστε μπροστά στη δύσκολη απόφαση της ρήξης, της ανατροπής και του ξεβολέματος. Όσοι ψάχνονται θα αισθανθούν ότι αναζητούσαν από καιρό το κόκκινο χάπι της αλήθειας και θα το διαλέξουν με τόλμη.
"it's your choice"
Το παρακάτω link είναι αφιερωμένο στα τολμηρά ζωάκια που κάνουν την υπέρβαση επειδή θέλουν να γνωρίζουν
ζαβολίτσες
Σε συνέχεια της αναζήτησης που προκαλεί η μυστηριώδης σχέση εξουσίας και πάθους (βλ. προηγούμενο ποστ), θυμήθηκα τον τρελο-Μπιλ. Ένα παλικάρι στο στρατό που συγκέντρωνε σε μια μόνο προσωπικότητα όλα τα αρνητικά χαρακτηριστικά που έχω συναντήσει.
Με τσίμπησε μια μέρα ο τρελο-Μπιλ να παίξουμε σκάκι. Ίσως σκέφτηκε ότι λόγω ονόματος κάτι θα ξέρω. Καλά μέχρι εδώ.
Μετά την 5η κίνηση κατάλαβα γιατί επέμενε να παίξει μαζί μου. Οποίος είχε ασχοληθεί μαζί του είχε ήδη τσακωθεί αφού με το πρώτο στρίμωγμα άρχιζε να παίρνει πίσω τις τελευταίες του κινήσεις.
Δεν τσακώθηκα. Έδειξα ψυχραιμία και έχασα διακριτικά. Άλλωστε, το λάθος ήταν απ’ την αρχή δικό μου.
Θα μπορούσε βέβαια να κάνει και μια άλλη, πιο τραβηγμένη ζαβολιά. Να του απειλώ π.χ. τον αξιωματικό, μια από εδώ μια από εκεί και όταν αναγκαζόταν να τον χάσει αντί να τον βγάλει από τη σκακιέρα, να τον αλλάξει θέση και ρόλο. Ήταν τόσο σχιζοφρενικός χαρακτήρας που άνετα μπορώ να τον φανταστώ να μου παζαρεύει την μετάλλαξη του στρατηγού σε στρατιώτη υποστηρίζοντας ότι βγαίνω εγώ κερδισμένος.
Ο βασιλιάς μου φαίνεται λίγο χλωμός (και μόνος του)
Σαν αυτό που έκανε ο πρωθυμουργός. Είχε ένα στρατηγό που έβλεπε τον κλοιό να σφίγγει γύρω του. Αντί να εκμεταλλευτεί τον ανασχηματισμό και να τον βγάλει από τη σκακιέρα της κυβέρνησης, τσούπ τον άλλαξε θέση και τον έκανε κομπάρσο. Και ο κόσμος μένει να απορεί… αλλά όταν μιλάει ο έρωτας η λογική κωφεύει.
υποψίες υποκλοπών
Ξαναδιάβαζα το προηγούμενο ποστ για τα επιτεύγματα του ολυμπιακού και παρατήρησα ότι οι μόνες ήττες που έκανε ήταν από τον μΠΑΟΚ και τον μαύρο ΟΦΗ.
Από τις δυο αυτές διαδοχικές ήττες φωτογραφίζεται ένας σημαντικός υπουργός της εποχής.
Μπορεί ο κ. Βουλγαρ-ακης να μην έχει σχέση με αυτά τα ύποπτα αποτελέσματα και ο Σεργκέι απλώς να κάνει λάθος.
